\ ქოლგა თბილისი ფოტო

პარტნიორები

სპონსორები

პარტნიორები

მედია პარტნიორები

მხარდამჭერები

გამოფენები 2016

12

მაისი

ფოტოკონკურსი ქოლგა 2016

წლის საუკეთესო ფოტოები. ფოტოკვირეულის გახსნის ცერემონია

გახსნის დრო: 20:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ლეხაინდრაო Production. ყოფილი აბრეშუმის ფაბრიკა/ კოსტავას 53

2016 წელს მონაწილე ქვეყნების რეკორდული მაჩვენებელი დაფიქსირდა და დაახლოებით 40 ქვეყნიდან მივიღეთ ფოტო პროექტები. წლევანდელი ფოტოკონკურსი მრავალფეროვანი ისტორიების ძლიერი ფოტოპროექტებით გადმოცემის თვალსაზრისით გამოირჩევა. გვინდა დიდი მადლობა გადავუხადოთ ყველა ფოტოგრაფს, თავიანთი ამბების და ხედვების ჩვენთვის გაზიარებისთვის.

12

მაისი

ჯოანა ჩუმალი

კურატორი დინა ოგანოვა

გახსნის დრო: 20:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ლეხაინდრაო Production. ყოფილი აბრეშუმის ფაბრიკა/ კოსტავას 53

ჯოანა ჩუმალი დაბადა 1974 წელს. ის არის ხელოვანი და ფოტოგრაფი, რომელიც ცხოვრობს აბიჯანში (კოტ დ’ივუარი). გრაფიკულ ხელოვნებას სწავლობდა კასაბლანკაში (მაროკო) და სარეკლამო კომპანიაში მხავტრულ ხელმძღვანელად მუშაობდა, სანამ ფოტოგრაფიულ კარიერას დაიწყებდა. ის, ძირითადად, კონცეპტუალური პორტრეტების, შერეული მედიის და დოკუმენტური ფოტოების შექმნითაა დაინტერესებული. ფოტოგრაფიას საკუთარი იდენტობის კვლევის მიზნით იყენებს. მისი ნამუშევრების უმრავლესობა აფრიკის თემას და იმას ეძღვნება, თუ ის, როგორც აფრიკელი, რას სწავლობს მის ირგვლივ არსებული უამრავი კულტურის შესახებ. 2014 წელს, მისმა ნამუშევარმა“Hââbré - უკანასკნელი თაობა ” POPCAP'14-ზე გაიმარჯვა და ჟურნალ LensCulture-ის ახალგაზრდა ტალანტებისთვის განკუთვნილი ჯილდო დაიმსახურა. 2016 წელს, იმავე პროექტის გამო, მან FOURTHWALL BOOKS-ის ფოტოალბომის ჯილდოები მოიპოვა.

“HÂABRÈ* - უკანასკნელი თაობა”

სოციალური სკარიფიკაცია აფრიკაში. სკარიფიკაცია არის ადამიანის კანის ხელოვნურად დასერვის პრაქტიკა. სოციალურ სკარიფიკაცია ძველი დროიდან ჩნდება. აფრიკაში ის მიღებული პრაქტიკაა (განსაკუთრებით დასავლეთ აფრიკაში), სადაც მან ტატუირება ჩაანაცვლა, რომელიც მუქ კანზე ძნელად გასარჩევი იყო. სოციალურ სკარიფიკაციას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს - ის ზრდასრულ ასაკში შესვლის რიტუალის ან მცირე ჯგუფის კუთვნილების მანიშნებელია. მას ბასრი იარაღებით აკეთებენ, როგორიცაა ქვის ნაჭერი, შუშა ან დანები. სკარიფიკაცია სხეულის მუდმივი დეკორაციაა, რომლის დროსაც კანში აღწევენ და სერავენ მას. ჭრილობა მოშუშების პროცესში გარკვეულ გამოსახულებას ქმნის. ტრადიციულ საზოგადოებებში ამ მუდმივ ნიშნებს მრავალი ფუნქცია გააჩნია: ზებუნებრივ ელემენტთან ან სოციალურ სტატუსთან მიკუთვნებულობის აღნიშვნა; ადგილობრივი ესთეტკური კრიტერიუმების დაკმაყოფილება;  საერთო ეთნიკურ ჯგუფთან მიკუთვნებულობის აღნიშვნა; ამ პრაქტიკის მნიშვნელობის აღსანიშნავად, შეგვიძლია ამ ყველაფერს დავუმატოთ “სოციალური პირადობის მოწმობის” ფუნქცია.                                                                                                                                                                             “ეთნიკური იარები კულტურის და ხელოვნების ფორმებია, რომელიც აფრიკელმა ხალხმა შეიმუშავა. ბურკინა ფასოს 60 ეთნიკური ჯგუფიდან თითქმის ყველაში ვხვდებით ამ კულტურულ მოვლენას, რომელსაც არა მხოლოდ პირადობის დამადასტურებელი მოწმობის მნიშვნელობა გააჩნია, არამედ ხელოვნების ნიმუშის ფუნქციასაც ატარებს, თავისი მნიშვნელობებითა და ესთეტიკური ღირებულებით." თანამედროვე მოქალაქეთა მცირე ნაწილს მოწონს ხელოვნების ეს ხელით შესრულებული პრაქტიკა. ბევრი ადამიანისთვის ამ შეუსწავლელი პრაქტიკის შესახებ ინფორმაციის ნაკლებობა და იდუმალება დამაფრთხობელია. "ტექნიკური ჟესტის ოსტატობა და ის, რაც ამის შედეგად მიიღება, ამ საკითხში გაუთვითცნობიერებელი ნებისმიერი დამკვირვებლის აღფრთოვანებას და ესთეტიკურ აღქმას იწვევს. გაუთვითცნობიერებლობა კიდევ უფრო აძლიერებს შთაბეჭდილებას. ბვაბას ტომის წარმომადგენელი ქალები (ბურკინა ფასო) საგულდაგულოდ ინახავდნენ საიდუმლოს, რომელიც კანზე რთული გრაფიკული კომპოზიციების ამოტვიფვრის საქმეში მათ ცოდნას უკავშირდებოდა. ცოცხალ სხეულზე გამოსახულების გამოსახვის, მისი შედგენის და შემდეგ შასაბამისი შედეგის მისაღებად სათანადო მკურნალობის ცოდნა, მტკივნეული ჭრილობების მიყენებისთვის და ინფექციის საფრთხისთვის მზადყოფნა მათი ტექნიკური და ზნეობრივი უნარების ნაწილი იყო. ეს ქალები დიდი პატივით სარგებლობდნენ და მათი სახელი ხშირად საკუთარი სოფლის საზღვრებსაც ცდებოდა. როდესაც ამ უნარებს ავლენდნენ, სახელს იხვეჭდნენ, რასაც მოყვებოდა მათი სამუშაოს უნიკალურობის აღიარება. ამის შემდეგ, ზოგიერთი სკარიფიკატორი, საკუთარი ერთგვარი ორიგინალური ხელწერის წყალობით, ავტორობის სტატუსს იძენდა." ეს პრაქტიკა გაქრობის პირასაა, რელიგიური და სახელმწიფო პირების მხრიდან ზეწოლის, ურბანისტული პრაქტიკებისა და ტომებში ტანსაცმლის წესების შემოტანის გამო. ბევრ სოფელში მხოლოდ უფროსი ასაკის ადამიანებს აქვთ სკარიფიკაციები. პორტრეტების ეს სერიები წარსულსა და აწმყოს შორის კავშირის არსებობაში დაეჭვებისკენ და კონკრეტულ გარემოში საკუთარი თავის შესახებ წარმოდგენის კითხვის ნიშნის ქვეშ დაყენებისკენ  გვიბიძგებს. ჩვენ მიერ გამოკითხული ადამიანების შეხედულებები (ზოგჯერ წინააღმდეგობრივიც) ნათელს ფენენ წარსულსა და მომავალს შორის გახლეჩილ თანამედროვე აფრიკაში აფრიკელთა იდენტობის პრობლემას. ჩემი კვლევის პროცესში, ძირითადად, ეთნოლოგების მიერ, საუკუნის დასაწყისში გადაღებულ სურათებს და რამდენიმე თნამედროვე ფოტოს მივაკვლიე. ასევე, გამიჭირდა ადამიანების გადაღება, მათი რაოდენობრივი სიმცირის გამო. ადამიანების ამ “უკანასკნელმა თობამ”, რომლებიც წარსულის დაღს საკუთარ სახეზე ატარებენ, გაიარა გზა ნორმატიულობიდან და საზოგადოებაში მაღალი შეფასებიდან ერთგვარ “გარიყულობამდე”. ეს უკანასკნელი სკარიფიცირებული ადამიანები გარდასულ დროთა აფრიკის უკანასკნელი მოწმეები არიან.



წერა/სკარიფიკაცია - კოს ტომის ენაზე.

 

13

მაისი

"ჩვენ აქ დავრჩებით" ფაბიან ვაისის ნამუშევრები

კურატორი: ინგა შნაიდერი

გახსნის დრო: 17:30 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ი.გრიშაშვილის სახ.თბილისის ისტორიის მუზეუმი. ქარვასლა/ სიონის ქ. 8

ფაბიან ვაისი დაიბადა 1986 წელს. ის არის თავისუფალი ფოტოგრაფი, რომელიც საკუთარი ქვეყნისა და უცხოურ გამოცემებში აქვეყნებს ფოტოებს. ფაბიან ვაისი ფოტოგრაფიას სწავლობდა ვენაში, დანიასა და ლონდონში. ამჟამად ცხოვრობს ესტონეთსა და გერმანიაში და ევროპასა და აღმოსავლეთში მოღვაწეობს. ფაბიანის ნამუშევრებს მიღებული აქვს არაერთი ჯილდო, მათ შორის CNN-ის ჟურნალისტის, BFF-ის ჯილდოები, Getty Images-ს მიერ დაწესებული გრანტი ახალგაზრდა ფოტოგრაფებისთვის, ფოტოკონკურს Pride Photo-ს ჯილდო და Austrian Lenses-ის პრიზი. ის, ასევე, ფოტოგრაფიაში ევროპელი გამომცემლების მიერ დაწესებული ჯილდოს, გერმანული ბანკის კონკურსის,  Spotlight Fotovisura-ს მიერ გამოცხადებული გრანტის და იან პარის სახელობის სტიპენდიის ფინალისტი იყო. ამას გარდა, ვაისი ჟურნალ Photo District News-ის მიერ ახალგაზრდა ფოტოგრაფებისთვის გამოცხადებული კონკურსის და ჯუპ სვოტის მასტერკლასების ნომინანტებს შორის ირიცხებოდა. მისი ფოტოესეები გამოქვეყნებულია ისეთ გამოცემებში, როგორებიცაა GEO, TIME, Le Monde და The Sunday Times Magazine. ფაბიან ვაისის ნამუშევრების გამოფენა ბევრ ევროპულ ქვეყანაში გაიმართა. მის ნამუშევრებს წარმოადგენს ფოტოსა და რეპორტაჟების სააგენტო laif.

www.fabianweiss.com 

ბევრ ახალგაზრდას აღელვებს საკითხი, თუ რა გეზით უნდათ, რომ მათი ცხოვრება წარიმართოს. პასუხი ამ კითხვაზე მრავალია და განსხვავებული. მაგრამ, ამასთანავე, ეს პასუხები სოციალური და პოლიტიკური თვალსაზრისით, წინასწარაა განსაზღვრული. როგორც ჩანს, პოლიტიკური ხასიათის პროტესტს ახალგაზრდა ევროპელთა თაობა სინქრონულად გამოხატავს, ერთად და სხვადასხვა ადგილას. ეს არის თაობა, რომელიც საბანკო კრიზისის შემდეგ, პროფესიული განვითარების ბუნდოვანი პერსპექტივის მქონე, სოციალურად დაუცველ საზოგადოებად იქცა; რომელსაც აღელვებს ახალგაზრდობის უმუშევრობის საკითხი და ერთობლივი ძალებით იბრძვის კორუმპირებული ბანკირებისა და პოლიტიკოსების წინააღმდეგ. ფაბიან ვაისი, როგორც სოციალური გარდაქმნების ეპოქის მემატიანე, ხვდება ახალგაზრდებს, რომლებიც სამყაროში საკუთარი ადგილის მოსაპოვებლად იბრძვიან. მისი ნამუშევრები ეხება როგორც გაბატონებულ სოციალურ და კულტურულ ტენდენციებს, ისე ახალგაზრდების მცდელობებს, რომ თავიანთთვის ალტერნატიული შესაძლებლობები იპოვონ.

კურატორი: ინგა შნაიდერი

 

 

 

13

მაისი

"Road Wallah" დუგი უოლასი

კურატორი თინა შელჰორნი

გახსნის დრო: 17:30 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ი.გრიშაშვილის სახ.თბილისის ისტორიის მუზეუმი, ქარვასლა/ სიონის ქ. 8

დუგი უოლასი

პრემიერ პადმინის მარკის ტაქსები, რომლებიც მუმბაის ქუჩებში 1960-იან წლებში გაჩნდა, დღესდღეობით, არც მეტი, არც ნაკლები, გაუჩინარდა, რადგანაც ქალაქში დაბინძურების საწინააღმდეგო კანონი მიიღეს. მანქანები, რომლებსაც ადგილობრივები „კაალი-პილის“ უწოდებდნენ, ერთ დროს 60 000-ზე მეტი იყო. ეს ლეგენდარული შავი და ყვითელი ტაქსები მუმბაის ქუჩების ქაოსში მიიკვლევდნენ გზას. ოთხი წლის მანძილზე, დუგი უოლასი ფირზე აღბეჭდავდა ამ მორთულ, ბორბლებზე შემდგარ ბოლივუდის დისკო ბარებს. მუმბაის ხალხმრავალი ქუჩები და სხვადასხვა ტიპის ადამიანები, მანქანებთან ერთად, ქალაქის დინამიკურ და შთამბეჭდავ ფონს ქმნიან. ბევრ მათგანს საბარგულში დინამიკები აქვს, საიდანაც ბოლივუდური ჰიტები გუგუნებს, ზოგის სალონი კი - ბოლივუდის მსახიობების პოსტერებით თვალისმომჭრელადაა მორთული, სკამების გადასაკრავებიც ჰიპნოზურად მყვირალა ფერისაა და მანქანის მართვის პანელი ინდუისტური ღმერთებისა და ქალღმერთების გამოსახულებებითაა მოკაზმული. ლონდონის აღმოსავლეთ ნაწილში მცხოვრებმა ფოტოგრაფმა, დუგი უოლასმა გლაზგოში გაატარა ბავშვობა. აქედანვე მოდის მისი მეტსახელი - „Glasweegee“. თავისი მრავალწლიანი სოციალურ თემაზე შექმნილი დოკუმენტური ფოტო სერიებით და ექსპრესიული ქუჩის ფოტოგრაფიის გამორჩეული, პირდაპირი სტილით, მან საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. ის ამბობს: „ადამიანების ქცევა ჩემი სურათების საფუძველია. ადამიანები, მათი ინტერაქცია და ემოციები მხიბლავს.. ობიექტივის საშუალებით ამ წამებისთვის სოციალური დატვირთვის მინიჭება და კრიტიკული და იუმორისტული სცენების შექმნა არის ის, რაც სტიმულს მანიჭებს.“ მისი ნამუშევრები ხშირად იბეჭდება ისეთ საერთაშორისო გამოცემებში, როგორებიცაა New York Times და გერმანული ჟურნალი Stern. მისმა წიგნებმა 'ირმები, ქათმები და ბაჭიები' (Dewi Lewis, 2014), 'შორდიჩის ველური ცხოვრება' (Hoxton Minipress, 2014) და 'Road Wallah' (Dewi Lewis, 2015) კრიტიკის მაღალი შეფასება დაიმსახურა და დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია. დუგის ნამუშევრებს წარმოადგენს ხელოვანთა სამენეჯმენტო კომპანია INSTITUTE.

www.dougiewallace.com

 

13

მაისი

"Afghanistan Chronotopia" საიმონ ნორფოლკი

კურატორი თინა შელჰორნი

გახსნის დრო: 17:30 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ი.გრიშაშვილის სახ.თბილისის ისტორიის მუზეუმი, ქარვასლა/ სიონის ქ. 8

საიმონ ნორფოლკი

საიმონ ნორფოლკი არის ლანდშაფტის ფოტოგრაფი, რომელმაც თავისი შემოქმედება, ათეულობით წლების განმავლობაში, „ბრძოლის ველის“ ცნების კვლევას და გაფართოებას მიუძღვნა, მთელი თავისი გამოვლინებით. მას გადაღებული აქვს მსოფლიოს ყველაზე სასტიკი საომარი და ლტოლვილთა კრიზისის ზონები, მაგრამ ასევე ხშირად იღებს ზემძლავრ კომპიუტერებს, რომლებიც სამხედრო სისტემების ასაგებად ან რეაქტიული ყუმბარების საცდელი მოდელების დასამზადებლად გამოიყენება. მისი შემოქმედება არაერთი ჯილდოს მფლობელია: 2005 წელს მან არლის ფოტოფესტივალზე დისქავერის პრიზი დაიმსახურა; 2004 წელს ფოტოგრაფიის საერთაშორისო ცენტრმა Infinity-ს პრიზი გადასცა; 2003 წელს მას უცხოეთის პრეს კლუბის ამერიკის ჯილდო მიენიჭა; 2002 წელს ევროპელ გამომცემელთა ჯილდო დაიმსახურა. 2003 წელს ის სითიბანკის (ამჟამად ცნობილია Deutsche Böurse Prize-ის სახელით) პრიზის შორთლისტში მოხვდა. 2012 წელს მან პიქტეტის პრიზი მოიპოვა. საიმონ ნორფოლკს გამოშვებული აქვს თავისი ნამუშევრების ოთხი მონოგრაფია: „ავღანეთი: ქრონოტოპია“ (2002), რომელიც ხუთ ენაზე გამოქვეყნდა; „მათ უმრავლესობას სახელს ვერ დაარქმევ“ (1998), რომელიც გენოციდის ლანდშაფტებს ეძღვნება; „სისხლისღვრა“ (2005), რომელიც ბოსნიის ომის შესახებ მოგვითხრობს. ბოლოს გამოსცა „ბურკი+ნორფოლკი: ფოტოები ავღანეთის ომიდან“ (2011). მისი ნამუშევრები ინახება ისეთი მუზეუმების მთავარ კოლექციებში, როგორებიცაა ჰიუსტონის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი და ლოს ანჯელესის გეტის ცენტრი. მისი შემოქმედება ფართოდ იყო წარმოდგენილი საერთაშორისო მასშტაბით. 2011 წელს, ბურკის და ნორფოლკის ნამუშევრები თეით მოდერნში იყო გამოფენილი.

ერთ-ერთმა კრიტიკოსმა მას უწოდა „დღევანდელობის მოწინავე დოკუმენტური ფოტოგრაფი. მგზნებარე, გონიერი და პოლიტიკური; დღესდღეობით ფოტოგრაფიის სფეროში მოღვაწე შემოქმედთა შორის მისი მსგავსი ხედვა და სიცხადე არავის ახასიათებს.“

www.simonnorfolk.com

„ავღანეთი არ გავს სარაევოს, კიგალის ან ომით განადგურებულ სხვა ლანდშაფტს, რომელიც ოდესმე გადამიღია. განსაკუთრებით ქაბულში იგრძნობა გაპარტახების უჩვეულო შრეები; თითოეული დამანგრეველი ხანა ერთმანეთს შრეებად ეფინება. გამახსენდა, 1870-იან წლებში შლიმანის მიერ ტროას კლასიკური ქალაქის აღმოჩენის ამბავი; გათხრებისას მან ცხრა ქალაქი იპოვა, რომლებიც შრეებად ეფინა ერთმანეთს, თითოეული მათგანი აღდგენილი და დანგრეული იყო. ქაბულის ქუჩებში სიარულისას ისეთი შეგრძნება მქონდა, თითქოს ომის არქეოლოგიის მუზეუმში დავდიოდი. განადგურების სხვადასხვა პერიოდი ფენებად ედო ერთმანეთს. ბაგრამის საჰაერო ძალების ბაზაზე და შომალის დაბლობზე არის ადგილები, სადაც ფრონტის ხაზი რვაჯერ თუ ცხრაჯერ გადაინაცვლებდა ხოლმე. თითოეული მათგანი განადგურებულ სახლებს და დანაღმული ველებს ტოვებდა კვალად. ავღანეთის ლანდშაფტები მაგონებდა სცენებს „ილუსტრირებული საბავშვო ბიბლიიდან“, რომელიც მშობლებმა ბავშვობაში მაჩუქეს. როდესაც დავითი გოლიათს ეჭიდებოდა, უკან ეს მთები და უდაბნოები მოჩანდა. როდესაც იესო ნავეს ძე იერიქონის ბრძოლაში მონაწილეობდა, ეს ფლორა და ფაუნა იყო ფონად. უფრო ზუსტად, ეს ლანდშაფტები ჩემს ბავშვურ წარმოდგენაში არსებულ აპოკალიფსს, ან არმაგედონს შეესაბამებოდა; მთელი უზარმაზარი ბაბილონის მასშტაბით სრული განადგურება, უდაბნოს მზის აისის გამჭვირვალე შუქზე.“ - საიმონ ნორფოლკი

 

13

მაისი

"Ctrl-X. ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენების ტოპოგრაფია თავი III: ინდოეთი" კაი ლიოფელბაინი

კურატორი თინა შელჰორნი

გახსნის დრო: 17:30 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ი.გრიშაშვილის სახ.თბილისის ისტორიის მუზეუმი, ქარვასლა/ სიონის ქ. 8

სულ უფრო გაციფრულებულ სამყაროში, ელექტრონული მოწყობილობების გარეშე ცხოვრება წარმოუდგენლად გვეჩვენება: კომპიუტერები, მობილური ტელეფონები, MP3 დამკვრელები და ტაბლეტები ჩვენი ყოველდღიური ყოფის თანამგზავრებად იქცნენ. სანამ ჩვენ საკუთარ თავს ჩვენს მიერ მოხმარებული პროდუქტის საშუალებით განვსაზღვრავთ - უკანასკნელი მოდელის სმარტფონები, უსწრაფესი პროცესორები და უთხელესი ლეპტოპები - ყოველწლიურად წარმოებული ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენების რიცხვი სულ უფრო იზრდება. კაი ლიოფელბაინის პროექტი „Ctrl-X. ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენების ტოპოგრაფია“ იკვლევს შეზღუდული რესურსების უპასუხისმგებლო მოხმარების საკითხს, რაც დღესდღეობით ჩვენი გლობალიზებული სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე მწვავე პრობლემაა. კაი ლიოფელბაინი ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენების კვალდაკვალ მოგზაურობს ევროპასა და შეერთებული შტატებიდან, აგბოგბლოშის (განა) პოსტაპოკალიფსურ პეიზაჟებამდე, გუანჩჟუს (ჩინეთი) ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენების ქალაქამდე თუ ნიუ დელის უკანა ეზოების სახელოსნოებამდე.

ინდოეთი მსოფლიოს ერთ-ერთი უმსხვილესი ნარჩენების იმპორტიორი ქვეყანაა. ყველა ტიპის, მათ შორის სახიფათო და მომწამვლელი ნარჩენები, იაფფასიანი ნედლეულის სახით, შემოქვთ ქვეყანაში. მართალია, ინდოეთი თავადაც უდიდესი რაოდენობით ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენებს აწარმოებს, მაგრამ ქვეყანას ყოველწლიურად მილიონობით ტონა ნარჩენი შემოაქვს. მონაცემების უქონლობის გამო, ელექტრონული მოწყობილობების ნარჩენების საკითხის ზუსტად დადგენა რთულია განსაკუთრებით ინდოეთში. ექსპერტების თქმით, აუცილებელი ქვითრები და ანგარიშსწორების საბუთები არ მოიპოვება. ნარჩენების ბიზნესი ქვეყანაში სერიოზულ შემოსავლის წყაროდ იქცა. მას მილიარდობით დოლარი მოაქვს და მასში ე.წ. არაფორმალური სექტორი ჭარბობს, სადაც ათობით ათასი ადამიანი სარჩოს ნარჩენების გადამუშავების შედეგად შოულობენ - ანუ ესენია ნაკლებად კვალიფიცირებული ადამიანებისგან შემდგარი მცირე ჯგუფები, რომელთა უმრავლესობაც მიგრანტი მუშახელია. არაპროფესიონალი გადამამუშავებლები წვავენ სადენებს და ინტეგრალურ მიკროსქემებს, რომ სპილენძამდე ან სიღრმეში არსებულ სხვა ლითონებამდე ჩავიდნენ. ამ პროცესში მომწამვლელი კვამლი გამოიყოფა. ელექტრონული მოწყობილობების გადამუშავება რთული პროცესია. მობილური ტელეფონი 40-დან 60-მდე სხვადასხვა ელემენტს შეიცავს. ოქრო ერთ-ერთი ასეთი ძვირფასი ელემენტია.

კაი ლიოფელბაინი

კაი ლიოფელბაინი დოკუმენტური ფოტოგრაფია, რომელიც ჰანოვერსა და ბერლინში (გერმანია) ცხოვრობს. ის ბერლინში სწავლობდა პოლიტიკურ მეცნიერებას, შემდეგ ფოტოგრაფიას - ჰანოვერის გამოყენებითი მეცნიერებებისა და ხელოვნების უნივერსიტეტში. მისი ნამუშევრები ეხება იმ საკითხს, თუ როგორ აყალიბებს თანამედროვე საზოგადოებას პოლიტიკური და ეკონომიკური სტრუქტურები. ის კერძო შეკვეთებსა და პირად პროექტებზე მუშაობს. კაი სამხრეთ ამერიკის, აზიის, აფრიკისა თუ აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში მოღვაწეობდა. მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო საერთაშორისო მასშტაბით, ბევრ გამოფენასა თუ ფესტივალზე და მიღებული აქვს ჯილდოები Magnum Emergency Fund-ისგან, UNICEF POY-სგან, Days Japan-ისგან, PDN Photo-სგან და ჰენრი ნანენის პრიზი. კაი ლიოფელბაინს წარმოადგენს ფოტოსააგენტო Laif. ის "ქოლგა თბილისი ფოტო 2013"-ის გამარჯვებულია ნომინაციაში საუკეთესო რეპორტაჟი სერიით "დაფარული ჰონგ კონგი".

 

 

 

13

მაისი

პირველი პერსონალური საქართველოში. სერგო ედიშერაშვილი

კურატორი ლიკა მამაცაშვილი

გახსნის დრო: 17:30 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ი.გრიშაშვილის სახ.თბილისის ისტორიის მუზეუმი, ქარვასლა/ სიონის ქ. 8

სერგო ედიშერაშვილი

დაიბადა 1951 წლის 21 ივნისს. 1974 წელს დაამთავრა მოსკოვის  სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი  და გახდა ახალი ამბების მოსკოველი კორესპონდენტი საქართველოში. პირველი ფოტო 14 წლისამ გადაიღო. ზუსტად 20 წლის შემდეგ, სერგო მსოფლიოს 100 საუკეთესო ფოტორეპორტიორთა შორის დასახელდა. გარდაქმნის პერიოდში, წამყვან ფოტოგრაფებთან ერთად, მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო მასშტაბურ ფოტოპროექტში „ერთი დღე საბჭოთა კავშირის ცხოვრებიდან“. 1989 წელს სერგო ედიშერაშვილი საქინფორმის ფოტოქრონიკის მთავარი რედაქტორი გახდა. მას უმუშავია „როიტერში“, „ასოშიეიტედ პრესში“ და უთანამშრომლია მსოფლიოს მრავალ გამოცემასთან. ასევე, გადაღებული აქვს ჩეჩნეთის, მთიანი ყარაბაღის, აფხაზეთის საომარი მოქმედებები. მას 12 ფოტოალბომი აქვს გამოცემული. უცხოეთში არაერთი პერსონალური და ჯგუფური გამოფენა ჰქონია, საქართველოში კი მისი პირველი გამოფენა „ქოლგა თბილისი ფოტო 2016“-ის ფარგლებში მოეწყო.

გოგა ჩანადირი

13

მაისი

ენგუს ლიდლი ბრაუნი

ნიუ იორკი, 2008 წლის აგვისტო. ჩემი პირველი ვიზიტი ნიუ იორკში

გახსნის დრო: 19:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /სასტუმრო Rooms/ ჭოველიძის 1. საგამოფენო სივრცე -1 სართულზე

ენგუს ლიდლი ბრაუნი

დაიბადა 1968 წლის 29 ოქტომბერს. 20 წლის მანძილზე რეკლამების ფოტოგრაფად მუშაობდა, კორპორაციული არქიტექტურის ფოტოგრაფიის განხრით. მისი კლიენტები იყვნენ წამყვანი საინვესტიციო კომპანიები. ლიდლი ბრაუნის კარიერა ანალოგური ფოტოგრაფიის ხანის დასასრულს დაემთხვა. მართალია, დღესდღეობით ის პროფესიონალურ ნამუშევრებს ციფრულ ფორმატში იღებს, პირადი ნამუშევრებისთვის ის ფირს იყენებს. მისი სახელოვნებო პრაქტიკა, ძირითადად, ფოტოგრაფიის საშუალებით გამოხატულ დროის და მოძრაობის შესწავლაზეა კონცენტრირებული. 2002 წელს მან შექმნა სინქრობალისტიკური კამერა, სადაც გადაღებისას, კამერაში ფირი ვიწრო ნაპრალში იწელება. ამის წყალობით უნიკალური ფოტოგამოსახულება იქმნება “ტემპორალური” ფოტო, სადაც მოძრაობა დროის ხანგრძლივობის პერსპექტივაშია წარმოდგენილი. მის მიერ კამერით გადაღებული სკეიტერების ამსახველი ფოტოები 2003 წელს, ჟურნალ “The Face”-ში დაიბეჭდა. მან ნამუშევრები ვიდეოდ გარდაქმნა, რის შემდეგაც გერმანულმა კომპანია Braun-მა მას მოკლემეტრაჟიანი ფილმის, “მგზავრის” მომზადება შეუკვეთა. ფილმი მსოფლიოს არაერთ ფესტივალზე და ღონისძიებაზე აჩვენეს. 2009 წელს მან შექმნა დროითი შუალედის კამერა ვიდეომულტიპლექსორით. ეს კამერა აერთიანებს 40 იდენტურ, სინქრონიზებულ კამერას, რომლებიც ერთდროულად ერთსა და იმავე საგნის ფოტოს იღებენ სხვადასხვა პერსპექტივიდან.ცოტა ხნის წინ, ენგუს ლიდლი ბრაუნი, ოჯახთან ერთად, საცხოვრებლად თბილისში გადმოვიდა.

www.albphoto.com

ნიუ იორკი, 2008 წლის აგვისტო                                                      

 ნიუ იორკი უკვე ნაცნობია მათთვის, ვინც პირველად მიემგზავრება ამ ქალაქში. წიგნებში, ფილმებსა და ფოტოებში მრავალგზის ასახული ნიუ იორკი ოსტერის, სკორსეზეს და ვინოგრანდის ქალაქია. მაგრამ ის ასევე ნაცნობია ევროპული კულტურების პარალელური ევოლუციის წყალობით, რომლებმაც იქ დაიდეს ბინა. მე, როგორც ლონდონელი, განსაკუთრებით ვგრძნობდი ამას, ვინაიდან მართალია ინგლისურია ჩემი ენა, მაგრამ ის თვალსა და ხელსშუა რაღაც განსხვავებულად გარდაიქმნა, რის გამოც, ყველაფერი ნაცნობი იყო და, იმავდროულად, აშკარად უცხოც. ეს იმას გავს, თითქოს სიურეალისტურ სიზმარში საკუთარ სახლში იყო, სადაც ყველაფერი გეცნობა და თან უცნობია. 10-დღიანი მოგზაურობა, ძირითადად, გამომცემლისთვის არქიტექტურული ფოტოების გადაღებისთვის მივლინებას ითვალისწინებდა. მინდოდა, თავისუფალ დროს რაიმე პირადი ინტერესითაც გადამეღო. საშუალო ფორმატის კამერა, Mamiya RZ67 შევარჩიე, ერთი ლინზა და 35 მმ-იანი, ხელით დახვეული, 120-ის ტიპის ფირი გამოვიყენე. ამგვარი ექსპერიმენტი ადრეც მქონდა გაკეთებული. ფოტოები ნიუ იორკის უშუალოდ ჩემეული  თაბეჭდილებებია, რადგანაც ათი დღის განმავლობაში, უმიზნოდ დავეხეტებოდი ქუჩებში.

 

 

 

13

მაისი

ERROR IMAGES

გახსნის დრო: 20:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /სასტუმრო Rooms/ ჭოველიძის 1. -3 სართული

ERROR IMAGES   არის  დოკუმენტური ფოტოსააგენტო კავკასიაში, რომლის  მიზანი რეგიონში არსებული პრობლემატური საკითხების  გაშუქება, საზოგადოების ინფორმირება და დოკუმენტური თხრობის ხელშეწყობაა.   თავად სააგენტოს სახელწოდება გულისხმობს „ხარვეზების“ აღმოჩენას და საზოგადოების ყურადღების  ისეთ  ფუნდამეტურ საკითხებზე მიპყრობას, როგორიცაა: ადამიანის უფლებები და თანასწორობა,  სოციო-ეკონომიკური მდგომარეობა, ეთნიკური უმცირესობები, გარემოს დაცვა და სხვა.

სააგენტოსთვის მნიშვნელოვანია ისეთი თემების გაშუქება, რომლებიც ხშირად დავიწყებული ან მედია სივრცეში ზედაპირულად  არის მოწოდებული, რაც მცდარი მოსაზრებების „ხარვეზების“ შექმნის ერთერთი წყაროა.

Error Images შეიქმნა 2015 წელს.  ფოტოგრაფები მუშაობენ ერთობლივ და  ინდივიდუალურ პროექტებზე, ფოტო და ვიდეოპროდუქციის ჩათვლით.  სააგენტოს სურს შექმნას მულტიკულტურული, რეგიონული ქსელი, რომელიც ღია იქნება საერთაშორისო ჟურნალისტებისა და მედია საშუალებებისთვის, მათთან კოლაბორაციის გზით  კი ხელი შეუწყოს ქართული ფოტოგრაფიის განვითარებას.

 „რეალობის გაშუქებით, ჩვენ ვიქმნით იმ თავისუფალ სივრცეს, რომელის საშუალებას გვაძლევს მოვახდინოთ  განსხვავებული აზრების,  პერსპექტივებისა და შემოქმედების ანალიზი“

დამფუძნებელი წევრები და ფოტოგრაფები: ანკა გუჯაბიძე, დარო სულაკაური, თაკო რობაქიძე, ნატა სოფრომაძე.

აღმასრულებელი დირექტორი: თამარა მარგველაშვილი 

 

 

13

მაისი

მარი ნაკანი

„ჩვენ ვაშენებთ, ჩვენ ვანგრევთ“

გახსნის დრო: 22:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /კლუბი დიდი გალერეა/ კოსტავას 36

ნაკანიმამასახლისი - ეს არის 2 ადამიანის კოლაბორაცია. მარი ნაკანმა და გიორგი მამასახლისმა ერთმანეთი გადაღებაზე გაიცნეს. გიორგი მამასახლისი დაიბადა 1984 წელს. მამამისი, ფოტოჟურნალისტი სანდრო მამასახლისი პირველი იყო საქართველოში, ვინც ფოტოგრაფიის ფაკულტეტი დააარსა. მის არქივში დარჩა უნიკალური ფოტომასალა 1960-90-იანი წლების საქართველოზე. 2004 წელს გიორგიმ დაამთავრა კინოსა და თეატრის უნივერსიტეტი, კინოსაოპერატორო ფაკულტეტი. ნაკანიმამასახლისის სტუდიაში გიორგი აყენებს განათებას. მისი მეუღლე - მარი ნაკანი უშუალოდ კამერის უკან დგას და გადასაღებ სცენას და მსახიობებს აკონტროლებს. მარიმ ჯერ თეატრალური ინსტიტუტი დაამთავრა; შემდეგ, 2005 წელს - სამხატვრო აკადემიის ფოტოგრაფიის ფაკულტეტი. ისინი კომერციულ შეკვეთებსა თუ პირად, კონცეპტუალურ პროექტზე მუშაობენ. მარი და გიორგი საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში (GIPA) ლექციებს კითხულობენ; ასევე, ნიუტონის თავისუფალ სკოლაში ასწავლიან.

„ჩვენ ვაშენებთ, ჩვენ ვანგრევთ“

„ფოტოპროექტი თვითშეზღუდვის, თვითკონტროლისა და სოციალური შეზღუდვის განსაცდელში მყოფი ადამიანების მეტაფორული გარემოა. ავტორი კვეთს საზღვრებს, რომელიც რეგულაციიდან შესაძლებლობების შეზღუდვაში გადადის და ფოტოპერსონაჟებსაც და მაყურებელსაც დისკომფორტის ზღვარზე ტოვებს. გოგონა უწყლო ბასეინის ცივ სილურჯეში, ქალი მოჩვენებით კომფორტში დამალული ხელებით, მოხუცი ქალბატონი ახალგაზრდული თავისუფლების კონსერვით სიმბოლოა იმ სამყაროსი, რომელსაც ადამიანები საკუთარი შიშებისა და სურვილების პროექციებით ქმნიან.“ ლალი პერტენავა, კურატორი

 

 

14

მაისი

თვითგამოხატვა

კურატორები: ჯანინ კოპელმანი და თეონა გოგიჩაიშვილი

გახსნის დრო: 17:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /თიბისი გალერეა/ მარჯანიშვილის ქ. 7

არტისტები: მარი ჰუდელო (საფრანგეთი), მიკი ნიტადორი (იაპონია), ალბინ მილო (საფრანგეთი), ლუკა ზანიერი (შვეიცარია), მარკ ლატილიე (საფრანგეთი), მიშელ მეტლერი (შვეიცარია), თამარა ბოკუჩავა (საქართველო), ქეთა ღვინეფაძე (საქართველო), ანკა გუჯაბიძე (საქართველო), დინა ოგანოვა (საქართველო), დირკ გებჰარდტი (გერმანია), იურგენ ვასმუთი (გერმანია), რიშარ პეტი (საფრანგეთი), მირიამ რუსო (საფრანგეთი), გოგი ცაგარელი (საქართველო), გოგიტა ბუხაიძე (საქართველო), ალექსანდრ დიუპეირონი (საფრანგეთი)

კულტურა და იდენტობა ერთმნიშვნელოვანი როდია, ისინი მრავალშრიანი და რთული მექანიზმებია. ისინი მხოლოდ ეროვნული, რელიგიური და რეგიონული ნიშნით არ განისაზღვრება, არამედ მნიშვნელოვანწილად დამოკიდებულია იმ როლებზე, რომლებიც საზოგადოებაში გვაკისრია - გენდერის, თაობის, ცხოვრების სტილის, გარემოს, განათლების, შემოსავლის და ა.შ. თვალსაზრისით, რომელთაც ადამიანი უკავშირდება.

21-ე საუკუნის სერიოზული პრობლემაა ის, თუ რა ნიშნით უნდა განვსაზღვროთ ჩვენი იდენტობა თანდათან სულ უფრო გართულებულ სამყაროში. გამოფენაში „თვითგამოხატვა“ სხვადასხვა ფოტოგრაფიული პოზიციიდან, პორტრეტით დაწყებული - პეიზაჟით დამთავრებული, განიხილება იდენტობის და თვითშესწავლის საკითხი. ვისგან ან რისგან განისაზღვრება და შედგება იდენტობა? რა ტიპის იდენტობები არსებობს?

არ არსებობს განსაზღვრული იდენტობა, ის ორაზროვანი და წინააღმდეგობრივია.

 

14

მაისი

KONTAKTPHOTOS

გახსნის დრო: 19:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ევროპის სახლი/ შალვა დადიანის ქ # 2/1

KONTAKTPHOTOS არის დოკუმენტური ფოტოგრაფიის ქართული სააგენტო, რომელიც 2015 წელს დაარსდა. ფოტოსააგენტოს ვებ გვერდი შეიქმნა ფონდ "ღია საზოგადოება - საქართველოს" მხარდაჭერით.

სააგენტოს დამფუძნებელი და ხელმძღვანელია ფოტოგრაფი ნათელა გრიგალაშვილი. სააგენტოს მიზანია, იყოს ხელშემწყობი პლატფორმა ფოტოგრაფებისთვის საქმიანობის ყველა ეტაპზე, ხანგრძლივ პროექტებსა და მულტიმედიაზე მუშაობისას.

სააგენტო მხარს უჭერს ჯგუფურ და ინდივიდუალურ ფოტოპროექტებს, რომელთაც აქვთ დოკუმენტური და ჰუმანური ხედვა, რომლებშიც აისახება დღევანდელი ყოფა, თანამედროვე სამყარო და ადამიანი ამ სამყაროში, სოციალური გარემო და ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტი - პოლიტიკა, საზოგადოება, ეკოლოგია, ადამიანის უფლებები. აგრეთვე, სააგენტოს მიზანია, ხელი შეუწყოს საქართველოში ფოტოგრაფიის განვითარებას, ჩაატაროს სემინარები, ვორქშოფები და შეხვედრები.

სააგენტოს წარმოადგენენ ფოტოგრაფები: ნათელა გრიგალაშვილი, ანდრო ერაძე, ვახო ხეთაგური, გიორგი შენგელია და ბესო უზნაძე.

ნათელა გრიგალაშვილი - პროექტის ავტორი და ხელმძღვანელი, თავისუფალი ფოტოგრაფი. ცხოვრობს თბილისში. მუშაობს დოკუმენტურ ფოტოგრაფიაში. წარსულში თანამშრომლობდა სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთთან. ამჟამად მუშაობს გრძელვადიან ფოტოპროექტებზე.

ვახო ხეთაგური - სწავლობდა გურამ წიბახაშვილის ფოტოსკოლაში, 2013-2014 წლებში კი გაიარა სემინარები დოკუმენტურ ფოტოგრაფიაში იუსტინა მიელნიკევიჩის ხელმძღვანელობით. მუშაობს როგორც პერსონალურ, ასევე სხვადასხვა მედია პროექტზე. მისი ნამუშევრები სხვადასხვა გალერეაში გამოიფინა როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ.

გიორგი შენგელია - თავისუფალი ფოტოგრაფი. ფოტოჟურნალისტიკა შეისწავლა ფლორენციაში, მარანგონის სასწავლებელში. გიორგი შენგელია დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობა დაიწყო გრძელვადიან პროექტებზე.

ანდრო ერაძე - ფოტოგრაფი/მულტიმედია არტისტი. ამჟამად სწავლობს თანამედროვე ხელოვნების ცენტრის (CCA) სამაგისტრო პროგრამაზე და თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში. არის საერთაშორისო გამოფენების მონაწილე.

ბესო უზნაძე - ძირითადად, ფოტოსერიებზე მუშაობს. ინსპირაციას იღებს ყოველდღიური ცხოვრებიდან, ჩვეულებრივი გრძნობებიდან და მოვლენებიდან. მის ნამუშევრებში დომინირებს სხვადასხვა ადამიანის პორტრეტები, რომლებიც დაკავშირებულია სხვადასხვა ამბავთან, ფაქტთან.

 

14

მაისი

ინდოეთის ხილვების ძიებაში

ვოლფგანგ ცურბორნის მასტერკლასებიდან ინდოელი ახალგაზრდა ფოტოგრაფებისთვის

გახსნის დრო: 21:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /არტარეა გალერეა/ დოდო აბაშიძის ქ. 10

იმრან აჰმედი - არკო დატო - შრუთი დესაი - შუბჰამ დჰარმსკტუ - მანოჯ ბჰარტი გუფთა - აამირ ჯასდანვალა - სრინივას კნ - კანაგი ხანა - სანი ლამბა - პურნიმა მარჰი - ჰიტენ ნუნვალი - სვასტიკ პალი - ანუპ რეი - ადიტი როკადე - შანკარ სარკარი - პართა სენგუფთა - რუთულ შაჰი - სნეჰა ტრივედი - ალექსანდერ პ. ჰანსენი

ახალგაზრდა ფოტოგრაფებთან, ინდოეთში, ვოლფგანგ ცურბორნის მიერ ჩატარებული ფოტო-მასტერკლასების შედეგები

„‘ინდოეთის ხილვების ძიებაში’ ახალგაზრდა ინდოელი ფოტოგრაფების შესანიშნავი მიღეწევაა. ისინი წარმოადგენენ ახლის და ძველის ნაზავს, რის შედეგადაც ვიღებთ ჰიბრიდული, სწრაფად განვითარებადი ქალაქების - აჰმედაბადის და კოლკატას დახვეწილ, მრავალშრიანი პერსპექტივით დანახულ გამოსახულებებს. ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფამდელ უბნებში პირადი სივრცეების ასახვა; სამშენებლო ტერიტორიების ყოველდღიური მდგომარეობა; ერთეკრანიანი კინოთეატრების გაქრობა ინდოეთში; კოლკატას მგზნებარე ღამის ცხოვრება; ტრადიცია თანამედროვეობის პირისპირ. დიალექტიკური ურთიერთობები ინდოეთში მიმდინარე ცვლილებების შმაგი ლანდშაფტის გამოწვევასა და წინააღმდეგობებზე მიუთითებენ..“ (მანიკ კატიალის წინასიტყვაობიდან). ვორქშოპები მოეწყო 2013/2014 წლებში, კვლევისა და ინოვაციების გერმანული სახლის (ნიუ დელი) ინიციატივით და შედეგები 2015 წელს გამომცემლობა Kettler Verlag-მა გამოაქვეყნა.

 

14

მაისი

თეკლა ელინგი

ზაფხული გული

გახსნის დრო: 21:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /არტარეა გალერეა/ დოდო აბაშიძის ქ. 10

“ადამიანების უმრავლესობა საკუთარ ბავშვობას ძველი ქუდივით უგულვებელყოფს. ისინი ბავშვობას აღარარსებული ტელეფონის ნომერივით ივიწყებენ. საკუთარ ცხოვრებას ისე უყურებენ, თითქოს ის სალიამი იყოს, რომელიც პატარ-პატარა ლუკმებად უნდა ჭამო და ის, რაც უკვე შეჭმულია, აღარ არსებობს.”

ერიჰ კესტნერი (1899-1977)

ფოტოსერიით “ზაფხულის გული”, კიოლნელი ფოტოგრაფი საკუთარი შვილების ზრდას ადევნებს თვალს. ის ფირზე აღბეჭდავს სიტუაციებს და განწყობებს. მაყურებელი კი ამ დროს საკუთარი ბავშვობის კონოტაციებსა და მოგონებებში აღმოჩნდება დატყვევებული.

ელინგის სურათები ხშირად განმარტოების წუთებს წარმოგვიდგენს, რომლებშიც ახალგაზრდა ადამიანი თითქოს საკუთარ თავს ტრანსის მდგომარეობაში წარმოიდგენს. აქ არის წინასწარი შეხედულებები, რომლის დროსაც, ახლანდელი მოვლენა, აშკარად, წარსულში განცდილთან არის შედარებული. ელინგი საგანგებოდ ღიად ტოვებს საკითხს იმის შესახებ, თუ ქვეცნობიერის თითოეული მექანიზმი რამდენადაა დაკავშირებული თითოეული ადამიანის ინდივიდუალობის აღმოჩენასთან. მაყურებელი სერიების ნახვის შემდეგ ხვდება, რომ დიდი ხნის წინ, ფოტოგრაფმა საოჯახო ფოტოგრაფიის ცალკეული პრინციპები გაითავისა. ელინგი თავის გავლენებს შორის ასახელებს ორ ჰოლანდიელ პორტრეტისტ ფოტოგრაფს - ჰელენ ვან მეენესა და რინეკე დაიკსტრას.

14

მაისი

ბარბარა ბურგი და ოლივერ შუ

კალენდრისთვის შექმნილი ნამუშევრები

გახსნის დრო: 21:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /არტარეა გალერეა/ დოდო აბაშიძის ქ. 10

ბარბარა ბურგი და ოლივერ შუ

არქიტექტურის ფოტოგრაფიაში შეკვეთილი ნამუშევრების თვალსაზრისით, კალენდრისთვის შექნილი პროექტები განსაკუთრებით პოპულარულია, რადგანაც აქ წინა პლანზე გამოდის გამოსახულება დასრულებული ნაბეჭდის სახით და კონცეპტუალურად ბევრ თავისუფალ სივრცეს ტოვებს. წლების განმავლობაში, ბარბარა ბურგი და ოლივერ შუ არაერთ არქიტექტურულ კალენდარზე მუშაობდნენ. თემატური არეალი, სხვათა შორის, მოიცავდა არა მხოლოდ საფეხბურთო მოედნებს, ხიდებს და ქალაქის პორტრეტებს, არამედ ისეთი არქიტექტორების ნამუშევრებსაც, როგორებიცაა ალდო როსი, სანტიაგო კალატრავა, სერ ნორმან ფოსტერი, რენცო პიანო და ლე კორბუზიე. “ყველა ეს ფოტო, მათი თემების მსგავსად, განსაკუთრებული ზრუნვითაა დაღდასმული და ისეთი ფორმითაა წარმოდგენილი, რომელიც ისეთი უნდა იყოს, როგორიც არის და არა სხვანაირი. სიმეტრია მომაწესრიგებელი პრინციპია, ან შეგვიძლია ასეც ვთქვათ - უჩვეულოდ სრულყოფილი დამაბალანსებელი აქტია. ზოგჯერ ეს სიმეტრია მკაცრად ღერძოვანია, ზოგჯერაც დიაგონალურია წარმმართველი; ხან ჩვენს თვალწინ შესანიშნავი ფორმისეული დაძაბულობა იშლება, რომელსაც მომხიბლავი ოპტიკური საპირწონე აბალანსებს - ან რაიმე თვალშისაცემი დეტალი კრავს, რომელსაც გამოსახულებაში წარმმართველი მნიშვნელობა ენიჭება. ასე რომ, თვალს ვადევნებთ შენობებს, ოთახებს, კიბეებს, რომლებიც თითქოს ელეგანტურად ლივლივებენ, სხვებმა კი თითქოს მყუდროება მოიპოვეს და სიმშვიდეს ასხივებენ. არქიტექტორ რენცო პიანოსეული ხის განცხადებების დაფაც კი, თავისი ხელსაწყოებით და მოდელებით, მკაცრად მოწესრიგებულ, თუნდაც თვალისთვის სასიამოვნო კომპოზიციას მოგვაგონებს.” (მანფრედ ზაკი, არქიტექტურის კრიტიკოსი).

გერმანიაში მცხოვრები ბარბარა ბურგი და ოლივერ შუ 1990 წლიდან მოღვაწეობენ, როგორც მსოფლიო არქიტექტურის და ინტერიერის ფოტოგრაფიის გუნდი. მათი კლიენტების შთამბეჭდავ სიაში შედიან საერთაშორისო კომპანიები, სარეკლამო სააგენტოები და სახელგანთქმული არქიტექტურული სტუდიები. მათი ნამუშევრები უამრავ საერთაშორისო მიმოხილვასა და წიგნშია გამოქვეყნებული.

www.palladium.de

ბარბარა ბურგმა და ოლივერ შუმ ჯერ დორტმუნდის გამოყენებითი მეცნიერებების უნივერსიტეტის ვიზუალური კომუნიკაციების, ხოლო, შემდეგ დიზაინის ფაკულტეტი დაამთავრეს. 1990 წლიდან ისინი საერთაშორისო კლიენტებისთვის არქიტექტურის ფოტოგრაფებად მუშაობენ. მათი ნამუშევრები გამოქვეყნებულია არაერთ საერთაშორისო გამოცემასა და წიგნში.

საგამოფენო სივრცეები, სადაც მათი ფოტოები პერსონალურ ან ჯგუფურ გამოფენებზე გამოიფინა: ბრიტანეთის არქიტექტორთა სამეფო ინსტიტუტი, ლონდონი, ინგლისი; ხელოვნების მეტროპოლიტენ მუზეუმი, ნიუ იორკი, აშშ; ფოტოკინას ვიზუალური გალერეა, კიოლნი, გერმანია;  ჟორჟ პომპიდუს ცენტრი, პარიზი, საფრანგეთი; ბერლაგეს ბირჟა, ამსტერდამი, ნიდერლანდები;  ტრიენალეს სასახლე, მილანი, იტალია;  მარტინ გროპიუსის სახლი, ბერლინი, გერმანია;  სტროცის სასახლე, ფლორენცია, იტალია;  სანდერის გალერეა, კიოლნი, გერმანია; ჰილდსჰაიმის ხელოვანთა კავშირი, ჰილდსჰაიმი, გერმანია;  ფოტოგრაფიის საერთაშორისო ფესტივალი, პინიაო, ჩინეთი

15

მაისი

მამუკა ჯაფარიძე

OptiMystic Translookation და აქTV

გახსნის დრო: 16:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: მთაწმინდის პარკი

მოძრავ გალერეაში Project ArtBeat წარმოგიდგენთ მამუკა ჯაფარიძის პროექტს გადახედვები / OptiMystic Translookation. პროექტი ხორციელდება მთაწმინდაზე, ფუნიკულიორის მიმდებარე ტერიტორიაზე. გამოფენაზე ფოკუსი კეთდება თბილისის ახლანდელ სახეზე და 1990-იანი წლების დოკუმენტაციაზე.

გადახედვები / OptiMystic Translookation არის კამერა ობსკურას პრინციპით მოწყობილი ინსტალაცია. მოძრავ გალერეაში რამდენიმე წუთიანი სიბნელის შემდეგ, როცა თვალი შეეჩვევა სიბნელეს, კედლებზე გამოჩნდება თბილისის პირდაპირი ტრანსლაცია, ფერმკრთალი პანორამა. 
ასევე წარმოდგენილი იქნება პროექტის აქTV დოკუმენტაცია - 1995 წელს ფუნიკულიორზე გადაღებული შავ-თეთრი ფოტოები.

მამუკა ჯაფარიძე (დაბ. 1962წ. თბილისი) ცხოვრობს და მუშაობს თბილისში და ლონდონში. მისი ნამუშევრე
ბის მედიუმი იცვლება კონტექსტიდან, სივრცის სპეციფიკიდან გამომდინარე და მოიცავს ჰეფენინგს, საგნების და სურათების კოლექციებს და ფოტოების არქივს, რომლებიც დიდი დროის მანძილზე გროვდება, ვიდეო პროექციებს, ფოტოგრაფიას, ლინგვისტურ თამაშებს, ნახატებს, ხმის დიზაინს, პრინტებს... 

1987 წლიდან მხატვარი კონცეპტუალურ პროექტებზე მუშაობს. მისი ნამუშევარი ARTRA წარმოდგენილი იყო 1999 წელს ვენეციის 48 ბიენალეზე საქართველოს პავილიონში. ამავე წელს ვიდეო პროექცია Eye Trees მოეწყო ატლანტაში. არტისტის ნამუშევრები რამდენჯერმე იყო წარმოდგენილი საქართველოს ეროვნულ გალერეაში მათ შორის 2012 Reframing the 80s და 2014 Re:Museum. ნიუ-იორკში გალერეა Art in General-ში 2016 წელს მოეწყო გამოფენა Beyond Credit, სადაც სხვა ქართველი მხატვრების ნამუშევრებთან ერთად ჯაფარიძის ინსტალაცია იყო წარმოდგენილი.

მოძრავი გალერეა გაჩერდება მთაწმინდის პარკში, ფუნიკულიორის რესტორნის მიმდებარე გადასახედთან. 

გამოფენა გაიხსნება კვირას, 15 მაისს, 16:00 საათზე და ღია იქნება 19:00 საათამდე. 
გამოფენის ნახვა შესაძლებელია 15 - 21 მაისს, 15:00 - 19:00 სთ. 

პროექტი ხორციელდება ქოლგა თბილისი ფოტოს ფარგლებში, მთაწმინდის პარკის მხარდაჭერით. 

კურატორი - მარიამ ლორია

15

მაისი

"დაუსრულებელი კითხვები" მარიამ ამურველაშვილი

წიგნის პრეზენტაცია. კურატორი დინა ოგანოვა

გახსნის დრო: 18:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /ევროპის სახლი/ შალვა დადიანის ქ # 2/1

მარიამ ამურველაშვილი არის ფოტოგრაფი, ქართველი ფოტოგრაფების კოლექტივის Georgianphotographers.com წევრი. 2002 წელს, გაზეთ “24 საათში” ფოტოგრაფად დაიწყო მუშაობა, სადაც სოციალურ-დოკუმენტურ სერიებს იღებდა. შემდეგ თანამშრომლობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, მათ შორის “Unicef”-თან. მისი ფოტოები არჩეული იქნა ისეთი ცნობილი საერთაშორისო ფოტოფესტივალებისთვის, როგორებიცაა ანგკორის (კამბოჯა) ფოტოფესტივალი (2010), ჩობი მელა (ბანგლადეში) (2011), ალეპოს ფოტოფესტივალი (სირია) (2012), თბილისის და არლის (საფრანგეთი) ფოტოფესტივალები. 2010 წელს, ის 10 ფოტოგრაფს შორის აარჩიეს, რასაც საფრანგეთში რეზიდენციაში მონაწილეობა და გამოფენა მოჰყვა. 2008 წელს, მარიამმა კოალიცია „Karat”-ის მიერ ჩატარებულ საერთაშორისო ფოტოკონკურსში გაიმარჯვა. 2013 წელს „ფონდი ღია საზოგადოება - საქართველოს” გრანტი მიიღო. 2014 წელს მისი ფოტოსერია „Puzzles of us“ ანგკორის ფოტოფესტივალისთვის შეარჩიეს. 2015 წელს გამოვიდა მისი პირველი წიგნი „Endless Questions”.

როგორც წესი, ადამიანი საკუთარ გარემოში იწყებს ხოლმე გადაღების სწავლას. ჩემს შემთხვევაში პირიქით მოხდა. ვიღებდი საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში, ციხეებში ვხვდებოდი უცხო ადამიანებს, ბევრს ვმოგზაურობდი.

როდესაც უცხო გარემოს და ადამიანებს იღებ, დამკვირვებლად გარდაიქმნები, რომელიც სხვების რეალობას გადმოსცემს. რაც უფრო ახლოს მიდიხარ გადასაღებ ობიექტთან, რაც უფრო მეტ დროს დაჰყოფ მასთან, მით უფრო გულწრფელი, საინტერესო და მრავალმხრივი გამოდის შენი სათქმელიც, ფოტოც.

მაგრამ არის კი ეს საკმარისი? არის კი სხვების ცხოვრების გამუდმებით ასახვა ის, რაც გინდა? ეს შეკითხვა მაშინ გამიჩნდა, როდესაც უკვე ორი შვილი მყავდა. ბავშვების გამო, პროფესიულ საქმიანობაში დიდი პაუზის გაკეთება მომიწია.

მოგვიანებით, როდესაც ალექსი და ელენე წამოიზარდნენ, გადაღებებს დავუბრუნდი. არ მინდოდა, რომ მათ ჰყოლოდათ დედა, რომელსაც თავისი საქმე არ აქვს. ამასთანავე, არც ის  მინდოდა ეფიქრათ, რომ ჩემი საქმე მათთან გატარებული დროზე ძვირფასია. ბალანსი ბევრად უფრო რთული აღმოჩნდა, ვიდრე წარმომედგინა.

თავისთავად მოხდა, რომ ალექსის და ელენეს გადაღება დავიწყე. ჩემი ორი უძვირფასესი რამ ცხოვრებაში - ჩემი შვილები და ფოტოგრაფია ერთ სიბრტყეზე, ერთ განზომილებაში აღმოჩნდა. ცხოვრებაში პირველად დამკვირვებელი კი არ ვიყავი, არამედ თამაშის ისეთივე მონაწილე, როგორიც ალექსი და ელენე. ჩემს თავს ვაჩვევდი აზრს, რომ შვილები ერთ დღესაც გაიზრდებიან და მათი „გაშვება“უნდა შევძლო, რაც ქართველი დედების უმრავლესობას დღემდე ასე უჭირს. ჩვენ, სამივე, ვცდილობთ თვალი გავუსწოროთ ერთმანეთს, საკუთარ შიშებს, საკუთარ და ერთმანეთის ემოციებს და ერთმანეთს კითხვებს ვუსვამთ...

 

 

15

მაისი

კოსმოსური ბოსტნეული და დედამიწის მცენარეები

კურატორი თინა შელჰორნი

გახსნის დრო: 20:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: ზ. წერეთლის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი. რუსთაველის 27

მცენარეების ფოტოები. მცენარეები მცენარეებისთვის. აქამდე ყოველდღიურობის, საზოგადოების და ცივილიზაციის ესთეტიკური თუ ბიოლოგიური ალტერნატივა. მცენარეები, როგორც გონიერი და გამძლე ცოცხალი ორგანიზმები დედამიწიდან კოსმოსურ სივრცეში ევოლუციის გზაზე.

ხელოვნება და სამოყვარულო ფოტოგრაფია კარგად იცნობს სამოთხისებური უბრალოებით გაჯერებულ ადამიანის და მხეცის, ხის და ყვავილის მოტივებს. ჟურნალისტური დოკუმენტაცია აფიქსირებს წვიმის ტყეების და ბიომრავალფეროვნების განადგურებას. რეკლამა განახლებასა და მოხმარებასთან დაკავშირებული ღირებულებებით ტკბობას გულისხმობს. ბუნება ფონად იქცევა, ხილის ვაზად, ბოსტნეულის ასორტად. ნატიურმორტშიც კი ის მარგინალურ მდგომარეობას ინარჩუნებს, დეკორს, ფერს, არომატს, სამედიცინო ბალახს, წამალს, საკვებს, ნანადირევსა და საწვავს შორის.

მომავალზე ორიენტირებული კვლევის და ყვავილების თუ მცენარეების დოკუმენტაციის მიკვლევა შესაძლებელია მეცნიერებას, ხელოვნებასა და ტექნოლოგიას, გლობალურსა და პლანეტებს შორის ზღვარზე, ეკოლოგიას, კლიმატურ ცვლილებებს, ტერაფორმირებასა თუ სხვა ციურ სხეულებში მასობრივ გადასვლას შორის. დედამიწის ევოლუციამ, როგორც ჩანს, თანდათანობითი აღმავლობა განიცადა, წყალმცენარეებიდან და ხავსიდან ვასკულარულ მცენარეებამდე, რომელთაც ფესვები, ყლორტები და ფოთლები გააჩნიათ, ხეებამდე, ბუჩქებამდე, ბალახებიდან ყვავილებამდე. კოსმოსის ნულოვანი მიზიდულობის ძალის პირობებში, მცენარეთა ზრდა დაჩქარებულია და ახალ განზომილებებს აღწევს.

წარმოდგენილ ფოტოებში გადებულია ხიდი ცივილიზაციას, ევოლუციასა და ბუნებას შორის. პროცედურები, რომლებიც სახელოვნებო და საყოფაცხოვრებო, სტრუქტურულ და დოკუმენტურ, კვლევით და სიმბოლურ ხასიათს ატარებს, ფოტოგრაფიული აღქმის და ცოცხალი ორგანიზმების ასახვის საქმეს ემსახურება: პოტენციურ მოხმარებას, გენეტიკურ მანიპულაციასა და უბრალო სიამოვნებას შორის. ბიოლოგიური ფენომენები დღესდღეობით ბუნებრივი ზრდის, ვირტუალური კონსტრუქციისა და ჯიშების მიზანმიმართული გამოყვანის გზით წარმოიშობა.

ბუნების სურათები, მცენარეების ქვეტექსტები ტრადიციული სასიცოცხლო წყაროდან ეკონომიკური ექსპლუატაციისა და დეფიციტის ობიექტად, ინდუსტრიული სტანდარტიზაციის საცდელ პოლიგონად, გაუთვალისწინებელი ტრანსფორმაციებისკენ მიმავალ გზად გარდაიქმნება. ჩვენი მშობლიური პლანეტის განუმეორებლობის ესთეტიკური გამოსახვა აქ, დედამიწაზე და კოსმოსში, ევოლუციის მომაჯადოებელი თავისებურებით ჩვენს გაოცებას უკავშირდება.

ტექსტი: პროფ. პეტერ ბრინკემპერი, კიოლნი, გერმანია

 

15

მაისი

კალეიდოსკოპი 2

გახსნის დრო: 21:00 სთ

შესვლა: უფასოა

 

 

მისამართი: / "ჩაი გრუზია", ყოფილი სოფლის მეურნეობის სამინისტრო/ კოსტავას 59,

„კალეიდოსკოპი“ სხვადასხვა პროფესიის მქონე ადამიანების გაერთიანებაა, რომელთაც საერთო ინტერესი–ფოტოგრაფია აერთიანებთ. ფოტოგრაფია  მათი არა ყოველდღიური საქმიანობა, არამედ ყოველდღიური რუტინისგან თავის დაღწევის და თვითგამოხატვის საშუალებაა. „კალეიდოსკოპის“ კონცეფცია შემდეგ პრინციპზე დგას: თანამოაზრეების შემოერთება და მიტოვებული, ნოსტალიგიის ობიექტად დარჩენილი შენობების რამდენიმე დღით, საგამოფენო სივრცედ რეინკარნირება. უფუნქციო შენობები სახლებურად, სხვა პერსპექტივით წარმოჩენა ქალაქის ურბანულ გეგმარებაში „კალეიდოსკოპის“ გამოფენების საკვანძო ელემენტია.

„კალეიდოსკოპის“ პირველი გამოფენა გაიმართა 2015 წლის 15 ნოემბერს. წარმოდგენილი იყო 9 ფოტოგრაფის ნამუშევრები. მათ თავიანთი კალეიდოსკოპური ფოტოებით, საკუთარი ძალისხმევითა და ენერგეტიკით შეძლეს რამoდენიმე დღით გაეცოცხლებინათ თბილისის ძველი საბაგიროს ქვედა სადგურის შენობა.

„კალეიდოსკოპი#2“ – ამჯერად ისინი მეტნი არიან: მეტი განსხვავებული ხედვა, მეტი განსხვავებული პერსპექტივა.  2016 წლის 15 მაისს ეს ყველა ფერი თავს მოიყრის თბილისის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ყოფილ შენობაში, რომელსაც, ჯგუფის წევრები საკუთარი ძალისხმევით გარდაქმნიან საგამოფენო სივრცედ და სრულიად ახალი რაკურსით წარმოადგენენ.

 

16

მაისი

მოხელთებული წამი - ისტორიული ფოტოები

კურატორი ჯანინ კოპელმანი

გახსნის დრო: 18:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /თიბისი არტ გალერეა/ მარჯანიშვილის 7

მოხელთებული წამი - ისტორიული ფოტოები

ალბათ ამქვეყნად არ არსებობს ისეთი საშუალება, რომელიც ფოტოგრაფიაზე მეტი ჟინით დაუპირისპირდებოდა დავიწყების ფენომენს. ჩვენ გვიყვარს სამახსოვრო წამების გადაღება - ალბათ იმის გათვალისწინებით, რომ დაუვიწყარიც შეიძლება დავიწყებას მიეცეს. თავისი არსებობის პირველ ათწლეულში ფოტოგრაფია პროფესიონალი ფოტოგრაფების საქმე იყო. ეს საქმიანობა ერთ დღეში არ გამოუგონებიათ; ის უფრო განვითარების შედეგია, რომელსაც  ხელს უწყობდა მე-18 საუკუნის გვიანდელი პერიოდის ბევრი მოაზროვნის ძალისხმევა; ესენი იყვნენ ქიმიკოსები, რომელთაც სინათლის მიმართ მგრძნობიარე ნივთიერებები აღმოაჩინეს და რამდენიმე გამომგონებელი, რომლებიც სხვადასხვა ხერხით, გამოსახულების სტაბილიზებას და ფიქსირებას ცდილობდნენ. გამოფენაში „მოხელთებული წამი - ისტორიული ფოტოები“ თავმოყრილია ისეთი უძველესი ხერხებით შესრულებული ნამუშევრები, როგორიცაა ფეროტიპი, ციანოტიპი, მარილის საშუალებით ბეჭდვა, შუშის ფოტოფირები თუ სხვები. მაგალითად, აქ წარმოდგენილია ფეროტპიების ძვირფასი კოლექცია ავსტრიიდან, ბელგიიდან, დიდი ბრიტანეთიდან, საფრანგეთიდან, გერმანიიდან და უნგრეთიდან, რომლებიც 1890-1920 წლებით თარიღდება, რომელთა შორისაა კლასიკური სტუდიური პორტრეტები, ჯგუფური სურათები თუ მოგზაური ფოტოგრაფების ნამუშევრები. ფეროტიპი (იგივე ტინტაიპი), როგორც დაგეროტიპის უფრო ნაკლებად ხარჯიანი ვერსია ძალიან მოდური გახდა და ადამიანებისთვის ხელმისაწვდომი გახადა პორტრეტული ფოტოგრაფია. დეზირე ვან მონკჰოვენის (1834-1882) მიერ ადრეული ხანის შუშის ფოტოფირებზე და კერამიკაზე შესრულებული ნამუშევრები ფოტოგრაფიის დასაწყისში ექსპერიმენტების ნიმუშებია. მონკჰოვენი იყო ბელგიელი ქიმიკოსი, ფიზიკოსი და ფოტოგრაფიის მკვლევარი, რომელიც ფოტოგრაფიის და ფოტოგრაფიული ოპტიკის შესახებ შექმნილი, მთელ ევროპაში აღიარებული პირველი წიგნების ავტორია. სხვადასხვა ტექნიკა და მათი ვიზუალური ესთეტიკა წარმოდგენას შეგიქმნით იმის შესახებ, თუ როგორ დაიწყო ფოტოგრაფია.

გალერეა კოპელმან კუნსტვერქ ნიპესის კოლექცია                                                                                           კურატორი ჯანინ კოპელმანი

ფეროტიპები (ტინტაიპები) (1890-1920) 

 

 

16

მაისი

სამყარო ოცნებებს მიღმა

ჯიპას სტუდენტები და ნიუტონის თავისუფალი სკოლის მოწაფეები. ხელმძღვანელი: მარი ნაკანი

გახსნის დრო: 20:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: B&W გალერეა, გოგებაშვილის ქ. 46 ბ, თბილისი

ავიაკომპანია „ატლასგლობალის“ მხარდაჭერით, ფოტოკვირეულ “ქოლგა თბილისი ფოტოს” ფარგლებში, სტუდენტების გამოფენა იმართება. გამოფენის თემა ავიაკომპანიის სლოგანი -  „სამყარო ოცნებებს მიღმა“ იქნება. პროექტში მონაწილეობენ  ფოტოგრაფ მარი ნაკანის სტუდენტები უნივერსიტეტ GIPA-დან და მოსწავლეები  ნიუტონის  თავისუფალი სკოლიდან. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც  სტუდენტები და მოსწავლეები  ფოტოკვირეულში ამ ფორმით მონაწილეობენ. ფოტოკვირეულის ერთ-ერთი ორგანიზატორის, ფოტოგრაფ  მარი ნაკანის თქმით, პროექტმა "A World Beyond Dreams" ქართველი სტუდენტები და სკოლის მოსწავლეები გააერთიანა. „ავიაკომპანიამ ახალგაზრდა არტისტები ჩარჩოებში არ მოაქცია  და  პროექტის მონაწილეებს თემის  თავად არჩევის შესაძლებლობა მისცა.  ფოტოგრაფებს ფრთების გაშლის საშუალება მიეცათ. სულ სხვა ხიბლი აქვს პროექტზე გუნდურად მუშაობას, როდესაც ადამიანები ერთმანეთს გამოცდილებას უზიარებენ.“ - ამბობს მარი ნაკანი. ავიაკომპანია „ატლასგლობალში“ აცხადებენ, რომ ამ ფორმით, კომპანია ხელს უწყობს ადგილობრივ  ბაზარზე სამოგზაურო ფოტოგრაფიის განვითარებას და მომავალშიც მიესალმება მსგავს აქციებში ახალგაზრდების ჩართულობას. ავიაკომპანია „ატლასგლობალი“ ფესტივალის ოფიციალური გადამყვანია.

სამყარო ოცნებებს მიღმა

წელს, ფოტოკვირეული “ქოლგა თბილისი ფოტოს” წყალობით, პატარა ფოტოგრაფებს საშუალება მიეცათ, რომ დიდი ფოტოგრაფიის სამყაროს სრულფასოვან წევრებად ეგრძნოთ თავი. რამდენიმე წელია, მოწაფეებს ვზრდი. ისინი ისე მიყვარს, როგორც მებაღეს - თითოეული თავის ყვავილი. ეს ადამიანები ჯიპას სტუდენტები და ნიუტონის თავისუფალი სკოლის მოწაფეები არიან. კომპანია “ატლას გლობალმა” შესაძლებლობა მოგვცა, რომ ეს კეთილი საქმე განგვეხორციელებინა.

"A World Beyond Dreams" - ამ პროექტმა ქართველი სტუდენტები და სკოლის მოწაფეები გააერთიანა. ავიაკომპანიამ არ შეზღუდა ახალგაზრდა არტისტები და თემის მიცემისას, ჩარჩოებში არ მოაქცია ისინი. ამიტომაც, ფოტოგრაფებს ფრთების გაშლის საშუალება მიეცათ. სულ სხვა ხიბლი აქვს პროექტზე გუნდურად მუშაობას, როდესაც ადამიანები ერთმანეთს გამოცდილებას უზიარებენ.

ხელმძღვანელი: მარი ნაკანი

 

17

მაისი

„ქალი აბრეშუმით XXI”

კურატორი მარიამ ბულაური

გახსნის დრო: 18:00 სთ

შესვლა: უფასოა

მისამართი: /აბრეშუმის სახელმწიფო მუზეუმი/ ცაბაძის ქ. 6

2015 წელს აბრეშუმის სახელმწიფო მუზეუმში ფოტოგამოფენა „ქალი აბრეშუმით“ ჩატარდა. გამოფენაზე წარმოდგენილი იყო მუზეუმის ფოტო კოლექციაში დაცული XIX საუკუნის ცნობილი ფოტოგრაფის კონსტანტინე ზანისის ფოტოები. XIX და XX საუკუნის მიჯნაზე კონსტანტინე ზანისის მიერ სხვადასხვა ექსპედიციის ფარგლებში  გადაღებულ დოკუმენტურ ფოტომასალაზე აღბეჭდილია კავკასიელი ხალხის ყოფა და მეაბრეშუმეობის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყოველდღიური დეტალები, თუმცა ზანისის ფოტოების მნიშვნელობა მხოლოდ მათი ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ღირებულებებით არ განისაზღვრება - იგი გამორჩეული ფოტოპორტრეტისტიცაა. განსაკუთრებით  აღსანიშნავია მის მიერ გადაღბული კავკასიელი ქალების სერია, სადაც გმირები ნაციონალურ აბრეშუმის სამოსში არიან წარმოდგენილნი.

სწორედ აღნიშნული ფოტოები იყო წარმოდგენილი გამოფენაზე „ქალი აბრეშუმით“. გამოფენის კონცეფცია გულისხმობდა, როგორც ისტორიულად ღირებული ძველი ფოტომასალის ფართო საზოგადოებისთვის გაცნობას, ასევე თანამედროვე ხედვით გადაღებული ფოტოებით მუზეუმის ფოტოკოლექციის გამდიდრებას. ამ მიზნით, გამოფენის ფარგლებში განხორციელდა პროექტი „ფოტოგრაფი მუზეუმში“, სადაც ზანისის პორტრეტების ინსპირაციით პროფესიონალმა ფოტოგრაფებმა თავიანთი ხედვით შექმენს ახალი ფოტოპორტერეტების სერია, გამოფენის მთავარ თემატიკაზე დაყრდნობით. აღნიშნულ პროექტში მონაწილებდა ოთხი ქალი ფოტოგრაფი: ირმა შარიქაძე, მარიკა ამურველაშვილი, ნათელა გრიგალაშვილი და  დარო სულაკაური.

სწორედ ამ პროექტის ფარგლებში გადაღებული ფოტოები იქნება წარმოდგენილი გამოფენაზე „ქალი აბრეშუმით XXI”

 

18

მაისი

რუსთავი 2 ქოლგით - 13 ივნისის თბილისი

ჯგუფური გამოფენა

გახსნის დრო: 20:00 სთ

შესვლა: უფასოა

 

მისამართი: სანდრო ეულის 5 ა , სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი2-ის „ ეზოში

 

13 ივნისი ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული დღეა თანამედროვე საქართველოს ისტორიაში. თბილისში მომხდარმა წყალდიდობამ, შეიწირა ადამიანების სიცოცხლე,  მრავალი ადამიანი დატოვა უსახლკაროდ და  გაანადრურა ზოოპარკის ბინადრების უმეტესი ნაწილი. დიდი ტრაგედიის პარალელურად ამ დღეს ჩვენ ვნახეთ  საქართველოს მოქალაქეების (და არა მარტო)   ურთიერთსიყვარულის, პატივისცემის და თანადგომის საოცარი უნარი. ეს არ იყო მხოლოდ მოქალაქეობრივი ვალის მოხდა!  ჩვენი გამოფენაც სწორედ ამ კუთხით, ამ  რაკურსით გაჩვენებთ 13 ივნისს. ამ თანადგომის წარმოჩენას ეძღვნება გამოფენა.